na szybko przychodzi mi do glowy jeszcze marka innocent drinks z UK (btw, jeden z trojki wspolzalozycieli to Polak) – ktora wyciska soki z owocow i ot cala historia. cala firma, produkcja, marketing .. – wszystko kreci sie wokol owocow (centrala tez miesci sie we „Fruit Towers”). nie ma sciemy czy rozdrabniania sie na inne tematy.

przyznam jednak, ze ostatnio dostrzegam pewne „ale” w calej strategii spod znaku „simplicity”. mianowicie, zaczynam sie przekonywac, iz w praktyce ma ona zastosowanie tylko w firmach o (stosunkowo) nieduzej wielkosci. bo gdyby sie przyjrzec wielkim swiatowym markom, to wiekszosc z nich takze wyrosla na bazie bardzo ograniczonego, prostego portfolio ale z czasem obrastaja w mase (bez)uzytecznych dodatkow. Coca-Cola byla i jest kluczowym produktem CC, ale w miedzyczasie w firmowych lodowkach 3/4 miejsca zajmuje szereg roznokolorowych napojow. Google wciaz pozostaje najpopularniejsza wyszukiwarka, ale w ramach koncernu znalazly sie juz YouTube, przegladarka Chrome, soft fotograficzny Picasa, e-mail „Gmail” za chwile pewnie system operacyjny i telefony komorkowe…
oczywiscie mozna powiedziec, ze to wciaz produkty z podobnych kategorii, odpowiadajace na podobne potrzeby, ze to naturalne rozszerzenie core biznesu. pewnie ze mozna… tylko, ze wtedy firma traci fokus ze swojego glownego produktu/uslugi czyniac z niego „slabe ogniwo” narazone na atak konkurencji.
Bedac poczatkujacym brand managerem, sam bylem przekonany, ze wprowadzanie na rynek kolejnych wariacji smakowych mojego jogurtu to idealny sposob na rozwoj marki… cale szczescie, ze udalo mi sie szybko pojsc po rozum do glowy. ale dzis ze zrozumieniem obserwuje dzialania roznych firm, launchujacych kolejne produkty, marki, kategorie… zatracajacych sie w tych dzialaniach, bo rozumiem jak kuszace sa te dzialania – w krotkim okresie przynosza namacalne przychody, zyski – a szefowie, inwestorzy przeciez czekaja na wyniki. w dlugim okresie ich wplyw na biznes pozostaje jednak pod duzym znakiem zapytania

Pozdrawiam,
Wojciech